Zostałem pozostawiony w pustostanie – sam, po cichu, bez nikogo, kto mógłby mnie przytulić czy powiedzieć, że wszystko będzie dobrze.
I stamtąd trafiłem do schroniska.
Jestem psem, który kocha ludzi całym sercem. Kiedy tylko widzę człowieka, ogon sam mi się macha, jakby miał własny silnik. Lubię być blisko, lubię spacery, głaski, wspólne chwile. Na smyczy radzę sobie całkiem nieźle – wystarczy powiedzieć, gdzie idziemy, a ja pójdę z radością.
Byłem nawet z wolontariuszami i pracownikami na dużym wyjeździe – do centrum handlowego na Morenie. Tyle tam było zapachów, gwaru i nowych twarzy! A ja spokojnie podchodziłem do ludzi, nawet do tych najmniejszych, bo dzieci są fajne. Wszyscy mówili, że jestem bardzo grzeczny i przyjazny. I ja się z tym zgadzam.
Tylko jedną rzecz muszę przyznać… koty bardzo mnie interesują. Aż za bardzo. Bardzo chciałbym je gonić, więc raczej nie nadaję się do domu, w którym mieszka taki futrzak. Nie chcę nikomu zrobić krzywdy – po prostu nie potrafię się przy nich uspokoić.
Teraz czekam na swojego człowieka. Takiego na zawsze. Kogoś, kto zobaczy nie tylko psa porzuconego w pustostanie, ale psa, który ma ogromne serce i chce je komuś oddać.
Jeśli dasz mi szansę, obiecuję, że będę Twoim najwierniejszym przyjacielem.
